Kuba 2008, Franek 2011

OCZYwiste szaleństwo

2012-02-11T16:00:00.000+01:00

zima.
nuda.
sobota. Franek ma sraczkę. znowu. nie można wyjść do ludzi.
nuuuuuda.

no to zaszaleliśmy:

naOCZNY świadek

2012-02-10T15:52:00.001+01:00

O Franku

2012-02-07T20:38:00.000+01:00

taaaak.. Frankowi też niczego nie brakuje. nie rozgadał się, co prawda, ani - tym bardziej - nie tworzy nowych zaskakujących historii, ale i u niego zmiana jest ogromna. zauważalna głównie w kontekście ostatnich wydarzeń: tydzień antybiotyku (czy był potrzebny??), chwila przerwy i tydzień biegunki. to wszystko oczywiście wpłynęło na poziom jego aktywności i nieco go spowolniło. teraz już doszedł do siebie i dokazuje.

Franek obecnie kojarzy mi się z małym lwiątkiem w najfajniejszej swojej fazie - już wzrosła jego sprawność, już próbuje pierwszych "dorosłych" zachowań, ale jeszcze jest okrągławy i pękaty i zasypia w połowie zabawy :-) jak na niego patrzę, to widzę małego ssaka, który w szalonej zabawie zaczepia swoją przysypiającą mamę - a to ugryzie ją w ucho, a to podczas polowania czai się na jej poruszający się z wolna koniuszek ogona...

Franio stale z nami śpi (co nie wszystkim się podoba, jednak mnie nieodmiennie zachwyca), a spanie to najlepiej, jeśli odbywa się na mamie. najlepiej jest bowiem spać w poprzek mamy brzucha, z głową lekko w dole, z nogami wbijającymi się w Tatę. tak, ta pozycja jest najlepsza. choć przez dwie noce wymyślił coś lepszego: spanie na mamy głowie. tak! NA. GŁOWIE. leżąc oczywiście w poprzek, jeśli można to tak opisać. oooo, to było dla mnie już za wiele! i święty by się wkurzył, prawda?
ale rano...
rano nie sposób wkurzać się na Franka. to musi przyznać nawet Tata. bo rano Franio jest aniołem. budzi się dłuuugo. już obudzony, już siada, już się uśmiecha, gdy nagle trach! powieki opadają... znów się otwierają, otwierają, już ciało przewala się w różne zabawne pozycje i... bęc! śpi. i tak przez czas jakiś. a jak się już prawie obudzi, uskutecznia rytuały przytulaśne. do mamy. do mamy. do mamy. i do Taty - wychyla łepek tak daleko jak może, żeby nie ruszać się z wygodnej pozycji. Tata też ma się wychylić i pocałować. i do mamy. i do Taty. i do... a Kuba jest? o, za mamą leży Kuba! Kuba! Kuba! trzeba się koniecznie do niego dostać! i hop! przedziera się przez mamę, która ledwie ledwie może go utrzymać.
a potem gadanie, gadanie, pokazywanie różnych rzeczy i...

MINKA.
hmm... opisywać ją? czy może po prostu...

to jest MINKA. nie, nie jest to króciutki moment, cudem uchwycony. to trwa. to jest zaczepka. coś jak: "zobacz, jakie to śmieszne", kierowana głównie do Taty. a może raczej: do Taty bez opamiętania, bo i w innych sytuacjach ostatnio pojawia się często.
a zresztą, co ja się będę rozpisywać? to jest przecież nie do opowiedzenia. proszę bardzo zatem:

ja padam za każdym razem. rozbraja mnie po prostu.

Franio przeskoczył ostatnio do jakiegoś następnego etapu. do niedawna był człekopodobnym stworkiem o małym rozumku, a teraz hyc! i już ewidentnie widać rozumne stworzonko. do niedawna nie komunikował się z nami prawie wcale, a teraz? ten wyciągnięty palec, te "a!", te "ta!", te uśmiechy, te przytulasy, te buziaki...
no i oczywiście szalenie wzrasta jego sprawność:

zmieniają się zainteresowania...

ostatnio hitem jest zakładanie kasku:

oczywiście w schemacie: udana próba - MINKA - zdjęcie kasku - MINKA :-))

uprzedzam pytanie: nie, nie chodzi. tzn. nadal nie chodzi sam. jak się go weźmie podstępem, to chodzi, ale nie mam energii na podstępy (chyba powinnam pić tran...). za to on ma energię... zmusza mnie wielokrotnie w ciągu dnia, żebym podała mu palec i biega po całym domu. czasem mam ochotę podać mu drugi palec, ale ta oferta jest zdecydowanie odrzucana, jako że w drugą dłoń Franek musi chwycić jakieś dwa (zawsze dwa!) przedmioty i dopiero wtedy spacery zyskują sens. a kiedy próbuję go gdzieś porzucić, następuje atak: rzut twarzą na podłogę i szloch. na szczęście krótki.

doskonale bawi się sam.

czyta książki.

śpi raz dziennie. w samochodzie.

jada wybrednie. choć ostatnio więcej.

ma osiem zębów.

lubi się kąpać. z wyjątkiem trzech dób, kiedy to na włożenie do wanny reagował histerią i stanowczo odmawiał mycia. taki chwilowy wodowstręt.

ale kiedy to minęło, wrócił do zwyczaju kąpielowego: nieustanna rywalizacja z samym sobą w kategorii picie wody z wanny na czas:

mój kręcony łebek.

kocham go bardzo.

O Kubie

2012-02-07T00:43:00.001+01:00

Kuba się bardzo zmienił. baaaardzo.
nie wiem, kiedy, nie wiem, pod wpływem czego, ale pewnego dnia złapałam się na tym, że patrzę na niego z fascynacją (coś nowego, nieprawdaż?). i następnego dnia podobnie. i kolejnego dnia znowu.
zaczął gadać inaczej. bawić się inaczej. robić inne miny.
nie potrafiłam wychwycić istoty zmiany. jakaś inna jakość się pojawiła, zrobiło się jeszcze przyjemniej niż zwykle, a w końcu zarejestrowałam, że prawie całkowicie zniknęło marudzenie.
teraz mam taką koncepcję, że wszystko zaczęło się od zmiany poziomu energii Kuby. tzn. w jego akurat przypadku, żeby zmiana była na plus, chodziło o to, żeby energii miał więcej. za tym poszło więcej siły do zabawy i różnych popołudniowych działań. więcej pomysłów. więc nowe zabawy. nowe teksty. więcej śmiechu. więcej entuzjazmu. a nawet lepsza cera i mniej podkrążone oczy.
Kuba jak nowy!
baaaardzo miłe!

i nawet... talent wokalny się objawił...

(tu apel do Syna: drogi Synku, nie zabijaj mnie, kiedy trochę podrośniesz... mam nadzieję, że wykażesz się dystansem i poczuciem humoru...)

taaaaak...

słucham codziennie piosenek i... tysięcy pytań. to jedyny minus tego wzrostu poziomu energii... naprawdę. kurczę, no oczywiście, że tak teoretycznie, to sobie myślę, że cudowne jest, że moje dziecko pyta, pyta, pyta i pyta. tak, to tędy droga. to najlepszy pomysł na poznawanie świata i rządzących nim reguł. ale na boga! nie po 17tej!! a on chyba w przedszkolu nic nie mówi, a jak przyjdzie, to gada, gada i gada, pyta, pyta i pyta i pyta i pyta i...

- Mamo, pamiętasz ten warsztat?

- Nie, nie pamiętam.

- Byliśmy tu, pamiętasz?

- Nie, nie pamiętam.

- No, ja też nie pamiętam.

- ...

- Rozglądam się i rozglądam i nie pamiętam...

- Mamo! Widziałaś to?! Widziałaś?! Tam był taki kosz!! Widziałaś?! I on był do połowy green!! Green green green!!

- Green green green.

- Mamo, dlaczego tak mówisz: green green green??

(tu oczywiście bezcenna była intonacja: same wykrzykniki w pierwszej części i osłupienie w drugiej jego wypowiedzi...)

pocieszeniem w tym szale gadulstwa jest język, jakiego Kuba używa. och, piękny...

...tato, przyłączysz się do nas?...

...ta mapa nie jest stabilna, muszę ją oprzeć...

...dzidziuś podszedł do krawędzi i dalej nie idzie...

oczywiście większości nie pamiętam. ale ładnie mówi, oj, ładnie.

ostatnio pojawiają się bardziej złożone historie, pojawiają się też bardziej złożone intonacje. dialogi wypowiadane są już bardzo zróżnicowanymi głosami.

częste są też monologi...

wieczorem:

- Mój dziadek był bardzo dobrym piratem i najlepiej ukradywał złoto. On wszedł do smoka i go pokonał od środka.

Szkoda że on wszedł do środka, ale to nic..

- Kubusiu, a jak ten dziadek się dostał do środka?

- Smok chciał go zjeść, ale mu się nie udało i dziadek pokonał go od środka.

rano:

- Mój dziadek jest mistrzem pokonania smoków! On strzela do tych największych, nieprzyjaznych, a do małych przyjaznych to nie.

uwielbiam go podsłuchiwać...

w ogóle całego go uwielbiam.

i szkoda mi, że już go nie usypiam. to teraz rola Taty.

ale na szczęście czasem przychodzi w nocy...

na szczęście. bo przecież to już niedługo...

Ps. Zainteresowanych przemianą swojego dziecka (w dowolną stronę, choć zmiana płci chyba nie wchodzi tu w grę) informuję, że zmiana w funkcjonowaniu Kubusia jakoś podejrzanie nałożyła się na okres intensywnej konsumpcji żelków z tranem. Początkowo daleka byłam od szukania jednej, konkretnej przyczyny, ale zmiana jest tak wyraźna, że...

...że Kuba MUSI teraz zjadać żelki :-)

WAŻNE.

2012-02-04T21:13:00.001+01:00

kochane Czytelniczki! z każdym dniem zbliża się moment rozliczenia się z podatku PIT - może któraś z Was jeszcze nie ma pewności co do celu, na jaki chce przeznaczyć 1%?
bardzo bardzo gorąco zachęcam Was do przekazania go Chustce - zwykłej niezwykłej kobiecie ogromnie zdeterminowanej, aby pozbyć się z organizmu niechcianego towarzysza... Chustka od jakiegoś czasu zawzięcie zwalcza raka, a przy tym chyba ulepsza kawałek świata (wnioskując z komentarzy na jej blogu). jej walka o to, aby towarzyszyć synowi w dorastaniu i móc zatańczyć na jego weselu mobilizuje mnie do tego, żeby razem z nią szukać środków, które wesprą jej leczenie.
a więc - sprawdźcie - może i Wy zechcecie jej pomóc??

jeśli jednak wybrałyście już inną organizację i ją zamierzacie zasilić częścią swojego podatku, nic straconego! jedna zacna kobita wpadła na wspaniały pomysł, żeby zaprosić Chustkę na wirtualne piwo, tzn. przelać na jej subkonto w fundacji Rak'n'Roll równowartość piwa knajpianego - dużo osób czyta Chustkę, dyszka do dyszki i zbierze się zacna kwota. dziś Międzynarodowy Dzień Walki z Rakiem. dobra okazja, żeby dychą przyczynić się do walki z tym paskudnikiem.

ślijcie, ślijcie, ślijcie!!!

Sporty zimowe

2012-02-03T12:52:00.000+01:00

Kuba:

pospieszny transport na górę:

a tu inny nosiciel:

śmiganie z Tatą w dół

następny etap:

i przygotowania do zjazdu w dół

potem ćwiczenia na sucho:

zaś Franek:

on NAPRAWDĘ jechał. naprawdę SAM!

a potem już z kochanym Bratem:

Kuba mu śpiewał, a Franio podskakiwał w rytm muzyki.
zważywszy, że był akurat w środkowym momencie tygodniowej biegunki, całkiem niezły poziom aktywności...

a tu relaks po:

tak, tak! to ja! Frankowy koń pociągowy

a na koniec trochę kiczu, co sobie będę żałować?

zima, kochani, zima!
czas na wietrzenie pościeli

Idzie potop

2012-02-01T10:13:00.000+01:00

Kuba, owszem, ma swoje ulubione maskotki (czy dinozaur jest maskotką? taki gumowaty?), ale raczej nie robił w tej sprawie różnych cyrków, idąc spać. po prostu brał to, czym się akurat bawił, do łóżka i zasypiał z tym czymś. do czasu...
od pewnego zaś czasu do łóżka trafiają:
dwie żyrafy
dwa krokodyle
dwa dinozaury

ta ostatnia para to coś, o czym zapomniał Noe.
szykujcie się na dużą wodę...

Pierwszy krok

2012-01-26T23:22:00.004+01:00

przy okazji opowieści o Franku pojawia się pytanie, czy Franek chodzi. no... jak to powiedzieć, żeby nie skłamać...
nie chodzi. tzn. chodzi już od dawna. trzymając się różnych przedmiotów lub czyjejś ręki. ale sam to nie.
jednak pewnego dnia zrobiłam podstępny podstęp i wyszło na jaw to, czego się spodziewałam od jakiegoś czasu...
to nie są pierwsze kroki Franka, tylko trzecie czy czwarte, ale zapewniam, że pierwsze były dokładnie takie same:

sprowokowane i uchwycone w przeddzień Dnia Babci.

O Franku

2012-01-25T06:34:00.000+01:00

należy mu się w końcu, prawda? żadnej rocznicowej notatki - moja pamięć sięga nie dalej jak tydzień wstecz, więc za miesiąc nie będę już pamiętać, jaki był Franek, kiedy miał rok.

ale od czego zacząć? jest parę obszarów, które warto opisać, ale trudno je spamiętać.

może na początek rzeczy najbardziej charakterystyczne:
zachwyt. zachwyt w oczach, a przede wszystkim w tonie głosu Franka zmusza do tego, żeby obejrzeć śwat z zupełnie innej perspektywy niż tej, do której się od lat przyzwyczailiśmy. lampa, okno, choinka... - normalne, prawda? nie w świecie Franka. lampa!! oooooooo... lampa!! - jakoś tak to trzeba zapisać, choć realnie brzmi: a!! potem dźwięk niemożliwy do zapisania, zbliżony powiedzmy do yyyyyyyy... - absolutnie pełne zachwytu i znów: a!! krótkie i zdecydowane. wskazujące. (bo jest też a pytające) pokazywanie palcem i upewnienie się, że widzisz to samo, co on, że to nie fatamorgana. cudowna, niezwykła lampa! ta sama, co wczoraj. ooooooooo...
pobudki i zasypianie. lub odwrotnie. to jest jakaś osobna część życia. na usypianie Franka przeznaczam sporo wieczornego czasu, ale nie ma w tym ani chwili, której żałuję. spektakl ten, powtarzany co wieczór, jest wciąż absolutnie niepowtarzalny, za każdym razem jedyny w swoim rodzaju, pełen nieoczekiwanych zwrotów akcji oraz słów: a! ta! e! i wielu śmiechów. i rzucania głową. podrywania się w chwili, kiedy jestem już przekonana, że śpi. i zasypiania nagle, kiedy spodziewam się właśnie kolejnej wolty. a zasypia się najlepiej w poprzek mamy, z nienaturalnie odchyloną głową.
a budzi się? budzi się z okrzykiem a! na ustach. zachwyt od poranka. rzuty na mamę, przytulanie, pokazywanie palcem tego, co właśnie odkrył (tej samej lampy, tego samego okna, tej samej lampki). no i zachwyt, kiedy już odkryje po drugiej stronie mamy Kubusia - w spojrzeniu widać: mamo, czy Ty widzisz to samo, co ja?? Kubuś!!! no i rozpacz, kiedy mama nie pozwala wrzucić telefonu za łóżko. rozpacz. czarna rozpacz. a po sekundzie: a! itd...
zakrętkowa obsesja! spróbujcie przy Franku odkręcić butelkę. albo sok. albo słoik. albo cokolwiek. zaraz jest: e! e! i wyginanie się w kierunku odłożonej zakrętki. zakrętki/nakrętki muszą być natychmiast za(na)kręcane. natychmiast!

i inne tematy:
słoiki. słoiki są super! ale nie jakieś tam plastikowe niewiadomoco. słoikowe słoiki czyli prawdziwe szkło. rzadko dostaje je do ręki, bo koniec każdej zabawy kończy się rzutem. wczoraj kubek (na szczęście plastikowy) przeleciał przez cały stół. przez naprawdę długi stół. no, nieco się zdziwiłam.
jedzenie Kuby. wiadomo, że jedzenie Kuby jest najlepsze. jeśli siedzą razem przy stole, wiadomo, że Franio nie zje swojego śniadania. Franio zje grzankę Kuby. nawet jeśli Kuba wypije kaszkę Franka, to on jej przy Kubie nie tknie. mleko? proszę bardo - rozlewam chłopakom mleko (jaglane) na ich oczach do ich kubeczków. nie, kubeczek Frania jest do bani! mleko tylko z kubeczka Kuby. e! e! i rób co chcesz. a nawet jak nie chcesz, to daj. na szczęście Kuba jest jakimś aniołem w tym względzie i z Franiem dzieli się nawet żelkami czy lizakiem i to nie proszony. (a nawet proszony o nie dzielenie się :-))
wieże. nadal trwa czas burzenia wież, ale zaczyna się też czas ich budowania. ostatnio powstała wieża z trzech puszek, często powstają wieże z dwóch klocków. jest to też etap nakładania klocków na patyczki (tych klocków z dziurką). i etap wkładania do pudełeczek. tego, co się da oczywiście. małych przedmiotów, jedzenia, skarpetek. wkładanie i wyjmowanie. wkładanie i wyjmowanie. wkładanie i...

ech, tematów jest zbyt wiele, żeby je tak na raz...
to może parę zdjęć?
styczeń:

luty:

marzec:

kwiecień:

maj:

czerwiec:

lipiec:

sierpień:

wrzesień:

październik:

listopad:

grudzień:

i bieżący bonus:

podoba mi się zestawienie włosów z pierwszych zdjęć z tymi z ostatniego...

a po kąpieli one się pięęęęknie kręcą

Kuba. Autoportret.

2012-01-23T16:19:00.000+01:00

Dobry weekend

2012-01-22T21:59:00.000+01:00

niby był to Dzień Babci i Dzień Dziadka (tfu! nie niby, tylko całkiem naprawdę!), jednak zastanawiam się, czy przypadkiem nie był to jednak Dzień Matki i Dzień Ojca. a nawet Dzień Ojca i Dzień Matki. noworoczna wróżba sprawdza się już w styczniu i spędziliśmy baaaardzo miło nie dzień a dwa! w czwórkę! (z bałwanem będzie razem pięć...) to już dawno nie było grane...
było naprawdę naprawdę bardzo fajnie:

jeśli można gdzieś zamówić powtórkę, to niniejszym zamawiam...

A kura

2012-01-21T11:05:00.001+01:00

- Mamo, powiedz do taty: Ty kuro spleśniała!

Niechcący II

2012-01-21T11:04:00.001+01:00

- Niechcący obudziłem się dzisiaj w złym humorze...

Dziękujemy za oczy

2012-01-18T17:45:00.000+01:00

tak, oczy skłoniły MNIE, żeby dotknąć plasteliny :-)
ale wytwory nie są moje. przynajmniej tak się umówmy...

dziękujemy też za dinozaura. został mamą Dino. można mu bowiem wejść do brzucha i się urodzić.
poniżej prezentuję mamę-dinozaura POMALOWANĄ. to typowy efekt polecenia "pokoloruj" :-))

Niechcący

2012-01-18T17:07:00.002+01:00

- Kubusiu, na stole czekają na Ciebie brokuły!

- ... Niechcący nie wiedziałem, że nie chcę...

Śnieg

2012-01-18T09:47:00.000+01:00

- Kubusiu, wyjrzyj na taras i zobacz, co tam się tak tłucze i tłucze.
- To śnieg tam się tak tłucze!
- Kubusiu! Zobacz, co się tam naprawdę tłucze!
- To ptaszki! Ptaszki się tłuczą!

Fajna rzecz

2012-01-18T09:37:00.000+01:00

Kocham cię, mamo.
I wymyśliłem bardzo fajną rzecz, która cię ucieszy...
Już zawsze będę cię kochał!

Wieści złe i bardzo dobre

2012-01-15T21:29:00.001+01:00

dzisiaj postanowiliśmy zrobić poprawkę wczorajszego nieudanego organizacyjnie dnia.
wybraliśmy się na poranek filmowy do Tamiki. o 10ej dotarliśmy. była Tamika i my:

dla Kuby indywidualny seans:

dla mnie książka:

i moje ulubione schody:

Franio nam gotował:

a potem i on podziwiał schody:

a potem jego kaszel mnie wykończył...
i to jest ta zła wiadomość: po raz kolejny Franio ma taki potworny i gęsty katar, że z trudem daje sobie radę z oddychaniem. z nosa prawie nie leci, nie odkrztusza... tak trudno być bezsilnym... absolutnie nie jestem w tym dobra :-(

a na koniec coś dobrego: to wyjście do Tamiki wzięło się z potrzeby świętowania! świętowaliśmy dobre (czyli negatywne) wyniki testów alergicznych Kubusia na gluten!!! ja nie dowierzam, ale nawet jak dowierzam, to okazuje się, że się przyzwyczaiłam i trzymam Kubę z dala od glutenu... zresztą skórę ma teraz gorszą i nie wiem, czy nie z powodu glutenu, który pozwalam mu podjadać od świąt.
tak czy owak, Kubuś ma dobre wszystkie wyniki badań krwi, w co już wierzę, choć nadal mnie to zdumiewa :-) za to wyniki te znajdują odzwierciedlenie w formie Kubusia: jest ożywiony, pogodny, z dobrą kondycją. jego widok - szczególnie dziś - to sama przyjemność!

Nowy (poniekąd) sprzęt

2012-01-14T21:30:00.000+01:00

moim zdaniem cudo :-) w ogóle niewywrotne. Franiowi na razie służy do nauki chodzenia.

W kawiarniach

2012-01-14T21:19:00.000+01:00

tak, Franio ostatnio szaleje towarzysko.
razem ze swoim wirusem odwiedził Tamikę (więcej zdjęć na zaprzyjaźnionym blogu), a dziś kino, kawiarnię (Kredkafe, na zdjęciu) i restaurację (a właściwie bar restauracyjny).

porywająca relacja, co? no cóż, Franio ze swoim zatkanym nosem śpi na mnie (to teraz), co nie pozwala przyjąć zbyt wygodnej pozycji do pisana.
ale kiedyś mi się uda...

Goście

2012-01-11T22:57:00.000+01:00

pourodzinowo odwiedzili nas goście. ci, którzy i tak mają tego samego wirusa :-))

to ostatnie możemy uznać za przytulanki :-))
ale kumple, co?

Zdjęcia Kuby

2012-01-11T22:53:00.000+01:00

mnie się podobają

Pierwsze urodziny Frania

2012-01-10T22:23:00.000+01:00

to wczoraj.
dzisiaj jest już dzieckiem, koniec z tym niemowlęctwem!!

w przeddzień odbyła się dekoracja ściany

potem dekoracja Jubilata

a kiedy został już udekorowany

wręczono mu prezent:

jeden mały skromny prezent.
bo wszystko inne już ma.

a w dzień właściwy były już tylko przytulanki.

no i takie to nasze świętowanie. najlepsze.
a życzenia?
żeby sięgał wyżej...

Wyścigi

2012-01-07T22:35:00.000+01:00

ni stąd ni zowąd:
- Kubusiu! Chodź tu szybko! Coś Ci powiem.
- Nie, to ja ci coś powiem.
- Nie, ja pierwsza Ci powiem!
- Nie!! Ja chcę Ci pierwszy powiedzieć!
- Nie! To ja Ci chcę powiedzieć pierwsza!
- Nie! ja ci pierwszy chcę powiedzieć!
- No dobra, to mów Ty pierwszy...
- Kocham cię bardzo!!
- To JA Ci to chciałam powiedzieć!
- Ale ja Ci powiedziałem pierwszy!
- Tak, Ty mi powiedziałeś pierwszy. A ja też Cię bardzo kocham!
- I już zawsze będę cię kochał!

Dwaj królowie

2012-01-06T21:57:00.000+01:00

mieliśmy dziś iść w orszaku. ale nie poszliśmy. konfiguracja pogody i chyba-wirusa.
za to w domu...

jeden się wyłamał, za to dwaj pozostali...
nie muszą nawet mieć darów...

Logika

2012-01-04T22:39:00.000+01:00

- Mamo, daj mi coś słodkiego na pocieszenie, bo jest mi smutno, że Cię nie lubię.
- ...

Bardzo dobry dzień

2012-01-01T22:54:00.000+01:00

tak, dzień był baaaardzo dobry!
aktywny relacyjnie, fizycznie i intelektualnie. i jeszcze hobbystycznie!
filmy, książki, gazety, rower, zdjęcia i do tego dużo razem! cudownie!

jeśli miałaby się spełnić wróżba, że cały rok będzie taki, byłabym bardzo zadowolona!
i Wam życzę podobnych dni!

Podsumowanie roku

2011-12-30T21:45:00.001+01:00

ha! zapewne spodziewacie się głębokich rozmyślań i pseudofilozoficznych refleksji!
otóż nie!
podsumowanie będzie krótkie. po prostu chciałabym zapamiętać, co mnie w tym roku najbardziej rozśmieszyło. uwaga! nie były to dzieci!

jakiś czas temu tankowałam benzynę (benzynę właśnie! to nie bez znaczenia), kiedy podeszła do mnie jakaś zdenerwowana kobieta i zapytała, czy nie ma benzyny... nieco zaskoczyło mnie to pytanie... lekko osłupiałam, upewniłam się, co właśnie robię i odpowiedziałam niepewnie, że jest. pani z niedowierzaniem dopytała, czy na pewno, bo wszędzie benzyna jest przekreślona...
no, faktycznie...

Ukryty obiektyw

2011-12-29T10:33:00.017+01:00

w czasie świąt oglądałam na Animal Planet program o najbardziej niegrzecznych zwierzętach domowych. moim faworytem został pies wielkości Stefki, który zgrabnym ruchem wskakiwał na meble kuchenne, żeby pootwierać sobie wszystko, co się da (opiekacz do grzanek, mikrofalówkę, górne szafki) i powyjadać stamtąd okruszki oraz potrafił otwierać zmywarkę, z której wyjmował brudne talerze, żeby je wylizać.
właściciele nie mogli uwierzyć w jego talent, więc zainstalowali kamerę, która nagrywała pod ich nieobecność to, co się działo w kuchni.
bardzo mnie zainspirował ten pomysł. jestem bardzo ciekawa, jak to się dzieje, że w posprzątanym na święta domu jest taki bałagan tuż po świętach...
nie zdążyłam jednak wdrożyć nowego planu w życie, gdy...

dobra, odpuszczam... nawet nie trzeba było się ukrywać...

... i po świętach!

2011-12-28T21:32:00.000+01:00

czy święta były udane? nie narzekam!

nie wiadomo, kto najbardziej czekał na prezenty: Dziadek...

...czy Tata?

ale wiadomo, kogo one najbardziej cieszyły!

Frankowi początkowo wystarczały kolczyki Babci

ale później i on zajął się swoim prezentem:

Święta tuż tuż

2011-12-23T22:11:00.000+01:00

kalendarz adwentowy pustoszeje (zdjęcie sprzed dwóch dni)

zadania w większości wykonane (i dalej sumiennie wykonywane)

święta o krok!

z upływem czasu coraz bardziej jestem przekonana, że najważniejsze życzenia to:

ZDROWIA, ZDROWIA, ZDROWIA!
z nim powinniście sobie poradzić nawet z przeciwnościami losu.
a przeciwności życzę mało, ale nie zero. bo co to by było za życie?
dobrych świąt! takich jak chcecie

Będzie lepiej!

2011-12-23T22:04:00.000+01:00

no, muszę to napisać!
to już dziś! to od dziś świat zmienia się na lepsze - dzień będzie coraz dłuższy!!
oczywiście jestem zachwycona, ponieważ w tegorocznym słońcu wieczory i tak były stosunkowo długie (tzn. krótkie. popołudnia były długie), ale teraz będzie lepiej! znowu to przeżyłam!!!

Po niepopolsku

2011-12-23T07:07:00.000+01:00

Kuba pięknie się rozwija. świetnie operuje językiem (pediatra potwierdza). polski to dla niego pestka! teraz czyta w języku... obcym...

dziś kończy 3 lata i 5 miesięcy.

Własne M

2011-12-22T10:07:00.000+01:00

generalnie stawiam na samodzielność, ale...
skoro była taka możliwość, postanowiłam im zapewnić własne M...

Zaczarowani

2011-12-22T08:38:00.001+01:00

wczoraj u nas było przesilenie przedświąteczno-sprzątaniowe. a w domu dwójka chorych dzieci.
i co? coś ich zaczarowało. bawili się spokojnie dwie godziny - trochę razem, trochę obok siebie.
ja tylko zerkałam:

okazało się, że tajemnica polega na tym, żeby pozwolić im zrobić skrajny bałagan - wtedy wyłaniają się rzeczy, których dawno nie widzieli i świetnie się nimi bawią.
szczególnie Frankowi się wyłoniły, jak widać... :-)
strat dużych nie było, a szarlotka powstała! pyyyszna! (ja też lubię bezglutenowe!)

Zdjęcia Kuby

2011-12-21T21:44:00.000+01:00

ostatnio robi je namiętnie

nareszcie ktoś będzie robił mi zdjęcia!

moje ulubione to to z odbiciem!

a następne zdradza, że zaczęliśmy naukę czytania metodą Domana. przy okazji okazało się, że czas przedświąteczny to nienajlepszy moment na zaczynanie tego typu działań...

Choinka już stoi

2011-12-20T23:00:00.000+01:00

mamy już choinkę

a na choince...

ozdoby. jak to na choince.

O poranku

2011-12-20T15:49:00.000+01:00

na schodach:

nie wiem, o co im chodziło. uciekały przed zimą (minus osiem stopni rano) i nie zdążyły? ptaki mi przyniosły w darze? no nie wiem...

a na samochodzie było tak:

Zmartwienia

2011-12-19T22:45:00.000+01:00

kto zna zapalenie krtani alergika, ten wie, JAKI to kaszel :-( ... zawsze w nocy...

noc.
kaszle, kaszle, kaszle, kaszle, kaszle, stop! nie kaszle.
nie kaszle? co on tak nie kaszle? jezu, czemu on nie kaszle?

wariactwo macierzyńskie codzienne...

ps. normalnie Kuba kaszle w pierwszej połowie nocy, Franio w drugiej. miło, że się tak podzielili, prawda?
a teraz (22:45), jak nikt nie kaszle, nie wiem, co mam ze sobą zrobić...

Tempus fugit

2011-12-18T21:52:00.000+01:00

wszystkim, akurat zamartwiającym się czymś, chciałam przypomnieć: tak nie będzie zawsze, to się na pewno zmieni.
pisałam chyba, że Franio budzi się co kwadrans i od dłuższego czasu nie mam wieczorów (ani nocy), prawda? mogę o tym mówić w czasie przeszłym! zasypia (nadal przezabawnie) i śpi. owszem, budzi się, ale kilka, nie kilkanaście razy. (o znaczącej różnicy w częstotliwości spożywania nocnych posiłków przypominają mi zastoje...) i nie śpi już do 6ej, a do 7ej.
słusznie przypuszczałam, że nie ma się po co martwić lub wkurzać.
w dzień zaś... w dzień zaś Franio przebywa w dużej mierze na rękach. moich rękach. co jest o tyle zaskakujące, że ostatnio przyjaźnię się z jego największym wrogiem (wroginią?) - fridą... ale za to w dzień też dobrze śpi. a 7-dniowy katar do świąt powinien minąć.

mam zresztą nadzieję, że zapalenie krtani też minie. przed upływem siedmiu dni. to u Kuby.

wszystko mija...

Opowieści dziwnej treści

2011-12-14T14:56:00.002+01:00

Franio od dłuższego czasu bierze actiferol. myślałam, że to suplement jak inne - magnez, witamina E czy inne takie. ale nic bardziej mylnego! nie wiedziałabym o tym, gdyby nie Kuba. dwa dni temu wziął ulotkę actiferolu i przeczytał z niej, co następuje:

Heloł Didy poszła do sklepu, kupiła sobie wraz błyszczącą bransoletkę. Potem musiała pójść do domu coś zjeść. Jak coś zjadła, to: nałożyła sobie błyszczącą bransoletkę. A potem poszła się zdrzemnąć i zdjęła błyszczącą bransoletkę. I potem wstała. I poszła do kamienia. Dziwna dźwignia. I zrobiła niespodziankę mu.

bez okularów czytał...

a ja od tej pory nie wiem, czy Franio po tym preparacie zmieni się w Heloł Didy, no i jak dawkować...

innego dnia zareagowałam na wołanie "mamo! mamo!", ale okazało się, że to Dino rozmawia ze swoją (misiową) mamą, informując ją, że nie dała mu noża na wycieczkę...

dziś rano zaś dowiedziałam się, że Dino jest psychologiem i dlatego może jeździć tylko w przodnej łyżce kopary, a nie w tylnej...

a przy śniadaniu (zrobionym samodzielnie przez Kubę - to było dzisiejsze zadanie kalendarzowo-adwentowe)

usłyszałam:

Wyborne! Wyśmienite!
Nie zostawię ani krztyny!
...krzyknęły sprężyny...

ps. może przy okazji ktoś mnie uświadomi, co to może być hulakabiskusi. trudne to słowo pojawiło się w kontekście monologu o małpach i jakoś odnosi się do miejsca, gdzie są palmy. przez chwilę pomyślałam, że może chodzi o Madagaskar, ale to nieco inaczej brzmi...

Co umie Franek

2011-12-13T21:07:00.001+01:00

muszę ciągle dopisywać, ku pamięci.

Franek umie cmokać, kiedy widzi coś do picia. oznacza to, że należy się z nim podzielić. poranną kawkę pijemy więc razem.
potrafi schodzić ze schodów tyłem.
potrafi się wspinać na palce i odklejać naklejki z miejsca, do którego nie powinien mieć prawa sięgnąć (to właśnie teraz).

potrafi mnie karmić swoją łyżkę. siebie też, jak mu się chce.
potrafi sam, bez niczyjej pomocy, zadzwonić do Babci (niestety, nie potrafi sam płacić rachunków telefonicznych).
nadal potrafi zdejmować sobie w nocy jeden rękaw piżamy.

a tak zupełnie z innej bajki, to stale zachodzę w głowę, jakim cudem nasz gatunek przetrwał. Franek bowiem wkłada do swojej paszczy WSZYSTKO, co się do niej zmieści. przypuszczam, że nie odróżnia go to od całej masy niemowlaków. no więc JAK? ja się pytam! przecież muchomorka też by włożył i jałowiec, i inne trujące jagody. wiem, że najrozumniejsze osobniki przetrwały, ale czy to naprawdę znaczy, że były takie, które patrzyły na mamusię i jadły tylko to, co ona? jakoś nie mogę sobie tego wyobrazić... faktem jest, że Franio najchętniej zjada na śniadanie moje kanapki, ale za to najszybciej Kuby naklejki...
i tak pozostaję z kolejną zagadką...

Równanie

2011-12-12T12:16:00.002+01:00

w poniedziałek rano myślę sobie tak: każde dziecko powinno być wyposażone w jedną matkę. niby jest. ale na wyłączność powinno być wyposażone.* ale jednocześnie nie chodzi mi o to, żeby każda matka była wyposażona w jedno tylko dziecko. nie jestem ostatnio najmocniejsza z matematyki - jeśli ktoś z Was rozwiąże to równanie, bardzo proszę o informację. na prawidłowe odpowiedzi czekam w nieskończoność...

*uważam, że powinno być też wyposażone w towarzyszącą mu szczotkę, zestaw trzech ściereczek, abonament na chusteczki higieniczne lub ręczniki papierowe, patelenkę do naleśników i parę innych rzeczy...

Nieustający rozwój

2011-12-11T20:54:00.000+01:00

nie nadążam za opisywaniem Franka. a chciałabym móc sobie to kiedyś przypomnieć.
pisałam już, że co i raz się za czymś chowa, żeby po chwili wyskoczyć z drugiej strony z roześmianą miną? chowanie się i pokazywanie jest u nas bardzo częstą zabawą. zakrywanie się firanką lub ręcznikiem kąpielowym także. aż żal, że się kiedyś skończy, bo tyle z tego radości...
dużo radości jest także, kiedy na słoiczku z owocami Franio dostrzeże misia albo buzię dziecka. wtedy wydaje TE swoje słodkie gaworzenia. to niesamowite, jak dzieci "mówią" do dzieci. zupełnie inaczej niż do dorosłych.
no i zainteresował się już książkami. rzadziej zrzuca z półki, częściej wyjmuje jakąś i ogląda.
Franio bardzo sprawnie chodzi pomiędzy różnymi przedmiotami - przejścia pomiędzy krzesłami, stolikami, pudełkami itd. nie stanowią dla niego najmniejszego kłopotu. myślę, że w gęsto zastawionym meblami pomieszczeniu nie schodziłby już na kolana. widać, że niedługo zacznie chodzić bez pomocy.
w kwestii zrzucania przedmiotów na podłogę też przeszedł już na kolejny etap: zrzuca i podnosi. i zrzuca. i podnosi. ale nie umie jeszcze nakładać klocków z dziurką na patyczek.
doskonale opanował sekwencję: daj - dziękuję - proszę. bardzo chętnie podaje trzymane przez siebie przedmioty. również Kubusiowi, co rozpoczyna nowy etap w ich relacji.
wczoraj zaś poczyniłam obserwację: umie się już bawić w zabawy symboliczne. no, przynajmniej w zabawĘ symbolicznĄ ;-) kiedy poda mu się jakiś przedmiot i powie się "halo", Franio udaje, że dzwoni. zaskoczyło mnie to! taki mały wydaje się przy Kubie... a tyle w tym łebku się dzieje...

Cierpliwość

2011-12-11T19:37:00.000+01:00

przy okazji pomysłów Franka na plastikowy śliniak Kuby, opowiadam Kubie, co on wyprawiał z jedzeniem, kiedy był w wieku Franka. i dodaję:
Mama miała wtedy anielską cierpliwość.
na to Kuba:
A ja mam reniferową cierpliwość.

Machając dziecku na pożegnanie

2011-12-11T18:51:00.000+01:00

wiem, że czytają mnie mamy, których dzieci niepokojąco szybko dorastają. nie wiadomo, kiedy to się stało, a tu już biegają po domu trzylatki. jeszcze 20 dni i będzie już można uznać, że to czterolatki! a więc za chwilę matura i związane z tym niepokoje - wybór studiów, życiowej partnerki/partnera, własne M i takie tam... normalnie spać po nocach nie można...
znalazłam wczoraj coś, co może osłodzić te trudne (dla rodzica) chwile dorastania. część z Was pewnie już to zna, ale ja się tak zafascynowałam, że muszę zupełnie specjalnie i wyjątkowo polecić linkę: Wave at the Bus
zyskałam nowego idola!

Konkurs

2011-12-10T17:26:00.000+01:00

oświadczam, że w nieustającym konkursie na idealną matkę nabiłam dzisiaj niemałą liczbę punktów ;-)
szczegóły?
pozostając matką sprawującą indywidualną opiekę nad dwójką maluchów, wybrałam się razem z nimi do kina. najczęstszy widok w kinie to dwoje rodziców plus jedno dziecko, nieco rzadszy to jeden rodzic (często płci męskiej) + jedno dziecko, choć dziś widziałam też jedną matkę + dwoje dzieci. i to nie w lustrze.
nie, to nie jest wyczyn. wyczynem jest wyjście na wojnę:
na śniadanie dla jednego kaszka, dla drugiego wyproszone naleśniki (których nie zjadł, bo "w brzuszku mu było niedobrze"), na wynos zaś: zupka dla dwóch, do tego grzanki (nie zapomnieć!), ryż + łosoś na ciepło, koktajl bananowy, no i dodatki: guma, lizak, owoce, śliniak, serwetki, chrupki chlebek, pieluchy, mokre chusteczki, majtki na zmianę na wszelki wypadek, body na zmianę na wszelki wypadek, drugi mózg na wypadek zużycia pierwszego.
ubrać dzieci, przemocą zmienić pieluchę i... już można lecieć z psem na spacer. a przed furtką w tym samym kierunku zmierza właśnie właściciel suki znienawidzonej przez Stefę, wraz z rzeczoną. rzeczoną suką. do kieszeni więc gaz pieprzowy i na luzie bieg na spacer.

w kinie było fajnie. Kuba wyłączony, Franek zajęty pokonywaniem schodów.
po filmie warsztaty plastyczne. w ramach terapii Kubusia, uczestniczymy, a jakże:

sikanie, mycie rąk, luz...

potem do Tamiki.
obiad.
tu już wyższa szkoła jazdy, szkoda opisywać. dla mnie najtrudniejsze jest umycie własnych rąk. bo oczywiście można się wyluzować i pozwolić - bądź co bądź - niemowlakowi jeść z podłogi w łazience i w tejże publicznej toalecie wkładać ręce do wszystkich sedesów, ale się jeszcze tak nie wyluzowałam. efekt? nie, ta drastyczna scena nie nadaje się na bloga.
sukcesem jest, że zjadłam 5 pierogów. i wypiłam kawę. piłam ją chyba godzinę. wolę pić kawę w domu. i wolę chodzić w takie miejsca w tygodniu, kiedy nie ma tam dzikiego tłumu.

ale wiecie co? było fajnie. Franek miał potem spać 2 godziny, a spał 40 minut, ale... teraz bawią się razem, a ja... piszę bloga!

11 miesięcy Franka

2011-12-09T19:17:00.000+01:00

Franio usiadł!
no dobrze, raz, ale usiadł.
to tak z nogami do przodu. no dobrze, z jedną nogą do przodu. bo druga była zgięta do tyłu. ale nawet jak tak nie siedzi, to bawi się stacjonarnie, siadając na piętach lub na podłodze z nóżkami z tyłu.
no i jeździ:

Kalendarz adwentowy

2011-12-09T19:12:00.000+01:00

zżarło mnie. no normalnie te mamy z innych blogów wpędziły mnie w kompleksy.
wróć (sprawczość! sprawczość! sprawczość!)
oglądając blogi innych mam poczułam się taka... niedoskonała...
zauważyłam taki trend, że teraz trzeba mieć kalendarz adwentowy, żeby być idealną matką. no to co? sen mi z oczu spędzał, jeść nie mogłam i...
oto mój największy projekt artystyczny w życiu:

no i tak myślę: dla Kuby to? dla siebie? a może dla innych mam?? ;-)

innym mamom gratuluję: pięęęęękne te Wasze kalendarze, zachwycam się.
Izunia, wszystko przed Tobą! cierpliwie czekamy i na przyszły rok zamawiamy taki cudny, wyszywany. linki Ci mogę podesłać :-))

Rodzice i dzieci

2011-12-08T21:28:00.000+01:00

kojarzycie może ze szkoły kwestię dziedziczenia? geny, te sprawy... podobieństwo, niebieskie oczy, język w trąbkę...

pewnego dnia Kuba zebrał towarzystwo i oświadczył:

To jest Chudy, a to Robot, a to są ich synkowie.

innego zaś dnia:

Tu stoją Dino i Rino, a to jest ich mama.

fizycznie czuję jak wiedza mnie ogranicza...

Pierwszy śnieg tej jesieni

2011-12-08T21:14:00.000+01:00

spadł

i znikł

Aktualizacja

2011-12-07T12:22:00.000+01:00

no tak, słusznie zostałam upomniana, że przecież Franek świetnie też robi "papa". robi.
poza tym namiętnie zamyka i otwiera, wkłada i wyjmuje, próbuje zakręcać i odkręcać.
no i klęczy, czy też siada na piętach.
i niechętnie je.
i śpi nienajlepiej. tzn. często się budzi.
potrafi długo bawić się sam. różnymi zabawkami, w różnych miejscach. bez marudzenia i wzywania pomocy.

parę innych rzeczy o nim też da się powiedzieć, ale kto by to wszystko spamiętał?

porównywać do Kubusia nie powinnam, prawda? ale ZESTAWIAĆ z nim??

FRANEK

2011-12-05T12:26:00.000+01:00

Kuba, Kuba, Kuba... a Franek też jest bardzo fajny! ooooo, Franek, ten to dopiero jest fajny!

nie wiem, kiedy jest najfajniejszy, to znaczy podczas jakiej czynności. to się chyba nie da stopniować.
na pewno bardzo, niezmiernie mnie śmieszy, kiedy zasypia. no, tego się nie da opowiedzieć. nagrać niestety też nie, chyba że Święty tu zajrzy i przyniesie mi w prezencie noktowizor, o którym marzę od jakiegoś czasu. bo to po prostu można pęknąć ze śmiechu. te pozy... te dźwięki! i próba sprawdzenia wszystkiego na własnej skórze. nie jakaś tam wiara w mądrość ludową: głową muru nie przebijesz? a skąd wiecie? próbowaliście? pewnie nie! to ja spróbuję. puk! (głupi nie jest, robi to delikatnie) tak nie, rzeczywiście. puk! no, faktycznie nie. a tak? puk! (tym razem potylicą) nie? może jeszcze raz: puk! no nie. bokiem? puk! i tak co noc... wczorajsza noc była pod tym względem wyjątkowa, bo po przyjeździe od Dziadków, Franio obudził się ok. 21:30 i tak sobie pukał już do 23ej i nawet trochę dłużej. pukał, przełaził przeze mnie, rzucał się na mnie, całował mnie w usta, wkładał mi swój palec do ust, mój do swojej buzi, klepał mnie w brzuch a potem w ramię, a potem w brzuch i w ramię na zmianę... jego inwencja w tym zakresie jest niezwykła!

że Franio lubi pieska, to już wiecie. te miny powyżej to właśnie do pieska.
lubi też chodzić po schodach. i umie z nich schodzić tyłem. robi to w niezłym tempie - zwłaszcza u Dziadków, gdzie schody są wyjątkowo śliskie.
co jeszcze lubi? lubi burzyć wieże. do wieży może przybiec z drugiego końca domu, oderwany od dowolnej aktywności. ciach! i po wieży...

uwielbia zrzucać książki i płyty z półek (tak, to ten słodki okres...) i zbierać jedzenie z podłogi. o dziwo grzebać w szufladach nie lubi tak bardzo jak Kubuś (ach, te porównania!) rozumiem to tak, że zabawki Kuby są na tyle absorbujące i jest ich tak dużo, że Franio nie potrzebuje aż tak bardzo szukać nowych zajęć.

to, co Franio jeszcze uwielbia to pokrzykiwanie. głośne pokrzykiwanie :-) ja to też uwielbiam. jak on się w taki nieskrępowany sposób wydziera.

najnowsze osiągnięcie Frania z zakresu aktywności fizycznej to samodzielne stanie. coraz częściej przez kilka chwil stoi. czasem się przewraca...
za to nadal nie umie siedzieć. no cóż. ja też nie :-)

no i śmieje się, śmieje, śmieje i zaczepia. mmm... zaczepianie jest słodkie...

Unplugged

2011-12-05T11:30:00.001+01:00

jakiś czas temu nie było prądu. dłuuuuugo. u nas oznacza to brak światła, brak ciepłej wody, brak ogrzewania i brak możliwości gotowania.
było suuuuper!

wyjąwszy mrożonki, które w większości padły :-(

Drugi dzień w przedszkolu

2011-12-05T11:28:00.000+01:00

drugi dzień Młodszego Brata, oczywiście.
okazją były warsztaty plastyczne dla dzieci i ich rodziców.

jak widać, praca przy Kubusiowym stoliku wre. a po kilkudziesięciu minutach...

tak, został tylko Kubuś. i chciał jeszcze tworzyć, tworzyć, tworzyć...*

a w tym czasie Młodszy Brat...

z entuzjazmem eksplorował. też chciał tworzyć, ale paskudna matka nie chciała mu udostępnić wykałaczek...

a skoro przy przedszkolu jesteśmy: odbył się wreszcie. długo oczekiwany. bal.

spektakularne wejście...

i nie wiem, co dalej, bo mnie tam nie było. wiem tylko, że spidermanów było trzech. ale to nie zmniejszyło radości Kuby z przebrania. zresztą takich mięśni nie miał chyba nikt :-)

*a propos tworzenia: uderzyło mnie ostatnio, jak często Kuba na propozycje rysowania reaguje: ale ja nie umiem. dopiero wczoraj powiązałam to z jego wiedzą wyniesioną z przedszkola, że podczas kolorowania nie wolno wychodzić za linię oraz z pięknymi laurkami, które z różnych okazji otrzymujemy od - jak rozumiem - "cioć". czy nie można by spalić wszystkich tradycyjnych kolorowanek? tak masowo i publicznie? na przykład na Placu Zamkowym pod choinką? płomyczek przyćmiłby ją swoim blaskiem...
a to dopiero przedszkole. co będzie, jak pójdzie do szkoły? ja nie umiem śpiewać? ja nie umiem liczyć? coraz poważniej zastanawiam się nad wyjątkową szkołą. jakąś nienormalną. tak bardzo nie chciałabym, żeby ktoś mu ujmował wiary w siebie...

Z pieskiem

2011-11-27T23:02:00.000+01:00

polecam uważne przyjrzenie się chwytom Frania... i błagalnemu spojrzeniu pieska...
dzieci lubią misie... i pieski...

3 lata i 4 miesiące

2011-11-23T21:57:00.000+01:00

znowu mam bzika na punkcie Kuby...
znowu?? zapytacie... ano, znowu. był taki moment bowiem (jakimś cudem nie ujęty w blogu :-)), kiedy Kuba
a) gnębił Frania odbieraniem mu wszystkiego, co ten miał w ręku lub w swojej okolicy
b) wydzierał się niemiłosiernie, kiedy Franio zmierzał w jego kierunku, a czasem nawet patrzył w jego stronę
c) obrażał się 100 razy dziennie
d) ...
no, nie było z nim tak łatwo. ciężko też nie, czasem to nawet śmieszne bywało, ale już takim aniołem nie był, o nie.
a teraz? teraz też nie jest aniołem, ale fajny jest ogromnie.
teraz
a) z odbierania Franiowi wszystkiego zrobił zabawę - taką, że Franio nawet nie orientuje się, że jest bezczelnie ograbiany, tylko śmieje się razem z Kubą :-)
b) kiedy Franio zbliża się niebezpiecznie do jego zabawek, krzyczy "boję się Franka!" i to jest sygnał, że ja mam Frania zabrać. zabieram i Kuba w większości przypadków już wierzy, że go zabiorę, zanim Franek zepsuje mu coś szczególnie cennego
c) obraża się 50 razy dziennie. ale przestał się zamykać w łazience :-)
d) buduje wieże dla Franka. wieże do burzenia.

powiecie, że to stronnicze, że to więzy krwi sprawiają, że mam na jego punkcie takiego bzika?
otóż nie tylko ja straciłam dla niego głowę! także inne, niespokrewnione z nami postaci:

też byście stracili... lepiej na niego uważać...

W raju

2011-11-16T22:10:00.001+01:00

powiadają, że niebo i piekło właściwie się od siebie nie różnią. że tu i tam tak samo pięknie nakryte stoły, że tu i tam mnóstwo na nich smakowitych kąsków, że tu i tam zastawa piękna, pozłacana, za to sztućce w obu miejscach zbyt długie, żeby można było sobie samemu nabrać jedzenia do ust. w piekle trwają nieustanne próby zjedzenia jak najwięcej. a w niebie...

wybrańcy niebios podają jedzenie do ust swoim sąsiadom...

z moimi dziećmi czuję się jak w niebie.
chyba że próbuję się pazernie czegoś nażreć.

Bal przebierańców

2011-11-16T22:00:00.001+01:00

- Mamo, tam, za tą zasłoną, zaczyna się bal przebierańców!

tak naprawdę bal dopiero za 2 tygodnie. nie wiem, jak on to wytrzyma...
na razie przeniosłam lustro w takie miejsce, żeby mógł podziwiać. go. spidermana.

przez chwilę naprawdę miałam wrażenie, że jest ich dwóch :-)

za strój dziękujemy!! duuuużo radości :-)

Teksty - c.d.

2011-11-16T12:07:00.001+01:00

- Kubusiu, było dzisiaj przedstawienie w klubiku?
- Było!
- A jakie to było przedstawienie?
- Królewna Śnieżka.
- Taaak?? A ja myślałam, że to miał być Kopciuszek...
- Aaa... Pomyliło mi się! Myślałem, że to była Królewna Fiona!

Teksty

2011-11-14T23:57:00.003+01:00

Mamo, Franek przytula się do odkurzacza i mówi, że go kocha.

Mamo, puściłem tacie bąka. Smsem.

moje życie ostatnie pełne jest takich tekstów...

10 miesięcy

2011-11-09T23:19:00.001+01:00

tak, 11.11.11. to fajna data. można się rozpęknąć o 11:11. ale 09.11.11. też fajna. nam się podoba.

jakie są Frania osiągnięcia z tego dnia?

11 godzin snu (ja też!!!)

ucieczka z gołą pupą przy zmianie pieluchy

jedna (jedyna) drzemka w ciągu dnia (mam nadzieję, że to incydent!!)

pierwsza wizyta w przedszkolu (na razie odwiedziny u Brata)

a potem wariacje szalone w wannie i w łóżku, a sen dopiero o 20:45...

pomijam oczywiście uśmiechy, śmiechy i uwodzenie wszystkich wokół...

a jak wygląda Franek? pozwólcie, że zamieszczę tu tę serię:

jednak zdjęcia to nie wszystko. dziś urodzinowe prezenty:

Dżast fajf

2011-11-06T12:54:00.000+01:00

przy okazji sesji w parku udało się ustrzelić:

jakby co, trzeba troszkę powiększyć i... nie da się ukryć: razem pięć!
i zaczęło się! co? zgrzytanie zębami! poza typowymi dla tego człowieka próbami stawiania na swoim pojawiło się też zgrzytanie dosłowne... okropność!
diastema wydaje się jeszcze większa niż u Kubusia, zobaczymy, co będzie dalej. może...

aktorstwo?

może jednak...

muzyka?
czas pokaże... (może ortodoncja...)

ps. czy ktoś z Was wie, jak pozbyć się tych ślicznych rameczek wokół zdjęć? wydaje mi się, że zaglądałam już wszędzie i nic :-(

Znowu w parku

2011-11-06T12:35:00.000+01:00

zapewne myślicie sobie, że zaginęliśmy. prawie słusznie. trochę zaginęły nam możliwości techniczne, ale jeszcze bardziej czas. czas mamy stał się towarem zdecydowanie deficytowym. a precyzyjniej mówiąc: czas tak zwany wolny. czas ostatnio zajęty jest bardzo z powodu aktywności Frania. choć tak naprawdę, to jeśli chodzi o aktywność dzienną, to wychodzimy powoli na prostą, bo Franio usprawnił się już bardzo i nie przewraca się właściwie, więc można go spuścić z oka. zaś jeśli chodzi o aktywność nocną... o, jeśli chodzi o aktywność nocną, to zachowam dyplomatyczne milczenie, bo dziś akurat mogłoby mi się wyrwać co nieco.

mimo wszystko zachowuję optymizm (wiem, pamiętam, że wszystko MIJA) i wykorzystuję jesień. nieprawdopodobną jesień. jedną z najpiękniejszych i najdłuższych.

i najbardziej kolorowych. takich zestawów moich ulubionych barw nie widziałam dawno.
w poszukiwaniu jeszcze ciekawszych udałam się do parku:

jak gdzieś wychodzę i chcę mieć komfort, pakuję się jak na wojnę:

tym razem wszystko się przydało:
kanapka
zupka buraczkowa z ziemniakami
kasza gryczana
owoce w słoiku
słomka ptysiowa z cukrem
guma do żucia
banan
kanapka dla mamy
napój gazowany w puszce w kolorze brązowym

na powyższym zdjęciu Kuba zjada właśnie w ramach deseru rzeczoną słomkę ptysiową z cukrem (co za wymysł!!), a pozostałe dania możecie sobie dopasować do poszczególnych osób :-)

na koniec mały cykl monotematyczny, bo nie mogę się powstrzymać. ten uśmiech...

3 lata 3 miesiące i 3 dni

2011-10-26T23:23:00.000+02:00

3 lata 3 miesiące i dodatkowe 3 nieprzespane noce.
3 lata 3 miesiące i 3 dni niewypowiedzianego szczęścia.
3 lata 3 miesiące i 3 dni innej jakości życia. naprawdę. nie do opowiedzenia. no nie da się i już. jest po prostu inaczej. wszystko jest inne. słońce inaczej świeci. cień inaczej pada. inaczej się wstaje. inaczej myśli.
wszyscy mają dzieci (generalizując). czy wszyscy tak mają? nie wiem. ja tak mam. macierzyństwo zmienia. nie wysypiam się od ponad trzech lat, od kilkunastu dni mało jem (to już za sprawką Młodszego Brata), a co i raz słyszę: dobrze wyglądasz! i - ku swemu własnemu zdziwieniu - dobrze się czuję.
to oczywiście jedna strona. jest też taka, że czuję się całkowicie cybernetycznie - jak robot wielofunkcyjny (coś już o tym tu było), uwagi mam już mniej, energii też.
no i - czas to powiedzieć uczciwie - Kuba jako brat też nie jest aniołem. już nie. to nie dziwi, ale łatwe też nie jest. codzienność z wyrywaniem Frankowi każdej zabawki może zmęczyć...
może kiedyś to opiszę, żeby sobie tłumy nie wyobrażały, że można sielsko i idealnie :-))
a tymczasem Kuba z dziś.
nie dalej jak w poniedziałek zarzekałam się (ponownie), że plastelina to nie u mnie. a tu Kuba wrócił z przedszkola z pracą plastyczną. plastelinową, niestety. więc plastelina wskoczyła na stół.

no bo jak tu odmówić, kiedy on SAM takie dzieła robi:

Kuba ma naprawdę antytalent plastyczny i bardzo mnie urzekł, kiedy wyprodukował takie dzieło:

maksimum efektu przy minimum wysiłku, co? to tęcza, a jakże!

to dwupłatowiec. jak go zrobił, to jeszcze nie wiedział, co to jest. interpretacja jest moja. przyjął z entuzjazmem :-)

a to tęcza po przejściach:

chyba lepiej ostatnio odnajduje się w klockach:

a ta czapa niedługo obchodzić będzie dwulecie... bo mnie by się nie chciało co miesiąc robić nowej...

a teraz...
a teraz nie o Kubie właściwie, choć o jego życiu, niewątpliwie.
pierwsze świadome (i od razu zarejestrowane!) przytulaki:

czy widzicie tę minę Franka?? ona właśnie TAKA była! błogość, błogość i jeszcze raz błogość...

to trwało...

zwróćcie uwagę na rękę Frania - nie ma to jak przytulaski do gołego ciała (ciałka):

i po chwili znów:

Kuba też był zachwycony:

czyż nie są boscy???

W parku

2011-10-24T22:33:00.000+02:00

byliśmy w sobotę w parku.
tu się kończą TORY

a zaczyna park:

tajemniczy park

z równie tajemniczymi zwierzętami

i różnymi fajnymi postaciami (niektórymi bardzo poważnymi...)

a potem poszliśmy na obiad do Chińczyka. ale nie na ryby...

Opamiętaj się!

2011-10-24T17:57:00.000+02:00

-...A Ty gdzie chciałbyś pojechać?
- Niech pomyślę, gdzie ja chciałbym pojechać... Do Warszawy!
- Do Warszawy? A co byś tam robił?
- ...Figlował!

- Kubusiu, kim będziesz, kiedy dorośniesz?
- Kubą!
- Ale czym będziesz się zajmował?
- No na przykład... Frankiem!!

Mama: Franio, gdzie ty tam idziesz? Wracaj!
Starszy Brat: Franio, opamiętaj się!

Futrzaki

2011-10-16T06:14:00.000+02:00

pewnego wieczora po kąpieli:

wyglądali świetnie, humory im także dopisywały.

szczyt mojego wzruszenia osiągnęłam, kiedy zobaczyłam to:

i wtedy usłyszałam:

Jaja sobie robisz, futrzaku??

Epoka Lodowcowa 3 - mimo wszystko polecamy... :-)

Ada

2011-10-14T12:03:00.000+02:00

Ada! Ada! Ada! rozlega się każdego dnia z każdego kąta.
czasem zmienia się w dada! dada! dada!
niekiedy jest to krótkie da!
jak się dobrze wsłuchać, to można usłyszeć też coś na kształt tata i mama, ale to ostatnie tylko w chwilach desperacji i najczęściej rowinięcie tego brzmi mniej więcej tak: wyjmij mnie, do diaska, z tego fotelika i przytul wreszcie, a najlepiej pokaż pieska!
tak, piesek nadal jest najlepszym antidotum na całe zło tego świata. a możliwość pogłaskania, złapania za łapę to duży krok ku pełni szczęścia.

jakie są inne osiągnięcia tego niegdyś małego człowieczka?
bezsprzecznie postawa dwunożna. praktykowana wszędzie, gdzie tylko się da. wystarczy dosłownie na moment się odwrócić i już stoi. jest w tym coraz lepszy. we wstawaniu właściwie doskonały. teraz ćwiczy przechodzenie wzdłuż. do tego oczywiście najlepsza jest kanapa. jeśli chodzi o umiejętności bezpośrednio powiązane ze staniem, to najsłabszą z nich jest... padanie. wygląda spektakularnie, a brzmi... wstrząsająco... przynajmniej ja jestem wstrząśnięta.
ale ze staniem i padaniem wiąże się też najzabawniejsza kwestia dotycząca Franka - nasza ulubiona zabawa: w kaskadera. mnie najbardziej fascynuje w niej to, że Franek wymyślił ją zupełnie sam i bawi się w nią z niezmiennym zapałem codziennie. i wie, kiedy się w nią można bawić, a kiedy nie. zabawa polega na tym, że podchodzi do fotela, wstaje, sprawdza kątem oka, czy jestem za nim i z uśmiechem, patrząc w przestrzeń przed sobą, pada jak kłoda. skąd w nim tak głębokie przekonanie, że ja go na pewno złapię - nie wiem. wiem tylko, że daje mu to nieziemską satysfakcję. mam wrażenie, że to takie małe bungee jumping. to naprawdę trzeba zobaczyć: ten uśmiech, to spojrzenie "nic się nie dzieje" i nagle... ciach! lecęęęęę! i prosto w ręce mamy, która z kolei porywa go do góry, łaskocząc, co wywołuje głośny śmiech. bawimy się tak długo, aż ręce odmówią mi posłuszeństwa i przestają odrywać te 9 kg od ziemi. u-wiel-biam to!

co jeszcze można napisać o dziewięciomiesięcznym Franku? oczywiście to, że jego największym idolem jest Kuba. łazi za nim jak piesek, wlepia w niego wzrok, uwielbia bawić się tym samym w tym samym momencie (co na to Kuba? o tym w innym odcinku...).

stan posiadania Franka? 3 zęby. trzy. tak, trzy. nic na to nie poradzę. nie, nie dolne jedynki i jedna górna. niestety nie. dolne jedynki i górna... dwójka :-)) tak się złożyło.
to chyba nie będzie długotrwały stan, bardziej prawdopodobne, że lada moment będzie miał 6 zębów. trzy kolejne robią co mogą, żeby nam się pokazać. wywołuje to Frankową bezsenność. co pociąga za sobą moją bezsenność... przez kilka dni Franio spał w dzień tylko raz, ok. 1,5 godziny, a potem wytrzymywał 8 godzin aż do nocy. i co? myślicie, że potem spał? a skąd! potem budził się co 20 minut. od wczoraj jest trochę lepiej, może tę zębiska przeszły jakąś krytyczną fazę? czy narzekam? troszkę narzekam, ale tylko troszkę, bo pamiętam doskonale, z czym wiązało się ząbkowanie Kuby. najczęściej z zażywaniem antybiotyków. więc jeśli ząbkowanie Franka wiąże się tylko z zażywaniem kofeiny i to przez mamę, to niech już tak sobie będzie. przeżyję. chyba.

skoro jesteśmy przy zębach, to może słowo o ich praktycznym zastosowaniu.
co Franek je? Franek najchętniej pije mleko mamy. inne pokarmy nie cieszą się takim wzięciem. mleko jaglane z kaszą jaglaną jest ok. ostatnio ok była kasza jaglana z jabłkiem. zupki Kuby są ok (buraczkowa, cukiniowa z koperkiem), banan jest ok, pomidor jest znośny. najlepsze są (były) winogrona od Aleksa. kiść naraz, 3 dziennie. żółtko jest bleee. no i lekarstwa są bleee. a lekarstwa są potrzebne (w obliczu ohydności żółtka tym bardziej), bo poziom żelaza nikły. ostatnio nawet się udaje je podawać. wszystko poza witaminą B6, do podawania której absolutnie nie mam serca. ma paskudny smak.

co poza staniem lubi Franio? uwielbia kąpiele. nadal kąpie się w "foczce" i okropnie protestuje przy wyciąganiu go z wanny. nie wiem, co będzie, jak się już do foczki nie zmieści. trzymanie go na rękach... ech...
w wannie uwielbia łapać wodę z kranu. może tak spędzić całą dwudziestominutową kąpiel. absolutnie go to fascynuje.

w samochodzie zaś... usypia. uff! najczęściej usypia. nie wiem, co bym zrobiła, gdyby było inaczej. poza fazą bezsenności, można założyć, że jeśli włoży się go do samochodu w odpowiedniej porze, to można go będzie wyjąć za 1,5-2 godziny. to ułatwia życie.
za to w nocy śpi nadal z nami w łóżku i to jest dla mnie cudne, tyle że jego liczne przebudzenia sprawiają, że muszę pędzić sprawdzać co i jak, bo może spaść. to utrudnia życie.

a czego Franio nie umie? nie umie siedzieć samodzielnie. to też utrudnia życie. ale nie na tyle, żeby narzekać.

generalnie bilans jest na plus. na duuuuuży PLUS.

wydaje się, że tak niedawno go kupiłam, a on już taaaaaki duży! niedługo kończy się gwarancja.

9 miesięcy bis :-)

2011-10-09T22:02:00.000+02:00

tyyyyyle do napisania...
może wkrótce...
dziś tylko zdjęcia:

a dlaczego bis? cóż... miesiąc temu też odtrąbiłam te "urodziny"... a wydawało mi się, że do dziesięciu daję radę...

a teraz pytanie dla spostrzegawczych: co łączy powyższe zdjęcia poza bohaterem?

Klin

2011-10-08T13:17:00.000+02:00

Tatusiu, w dupce jest mi niedobrze...
Siada na kibelku, po chwili woła...
Boli w dupce. Dlaczego???
Po chwili namysłu:
Może bakteria mi się zaklinowała!

Jesienią w zoo

2011-10-04T23:30:00.001+02:00

a co?! zwierzynie też się należy! niech sobie nas poogląda!
i oglądała! a jakże! z naciskiem na jej odmianę zwaną gorylem, która to (odmiana) rzuciła się na Franka, spoglądającego ze swojego wózka... jakże wdzięczna byłam chronologii za to, że wynalazca szyby pancernej już się był narodził, dorósł, a w jego głowie powstał ten praktyczny pomysł... no, muszę przyznać, że doznanie było silne. moje. bo Franio wyluzowany.

co było najciekawsze w zoo? matki pewnie wiedzą...

dla Frania - motyle, a dla Kuby (jak dla prawdziwego misia) - zawartość torby z jedzeniem :-)

w ogóle czuliśmy się trochę zrobieni w jajo, bo ominęło nas karmienie wszystkich zwierząt i nawet zastrzyki dla nosorożca :-(

mieliśmy tylko szczęście, że zwierzęta najbardziej egzotyczne akurat się pasły:

a tak naprawdę to atrakcją były kasztany...

pniaki

hulajnoga

kolejka górska

no i plac zabaw:

mnie zaś najbardziej (poza atakiem goryla, oczywiście) zafascynował moment, kiedy Kuba oznajmił: ja teraz chcę pobyć sam. po prostu tak powiedział. kazał mi iść, uspokoił, że tylko na chwilę i posiedział sobie spokojnie na jakimś podwyższeniu. no więc poszłam.
a oto on, kiedy czas samotności uznał za wystarczający i wraca do nas:

rozczulił mnie...
a to moje ulubione miejsce: basen/akwarium w hipopotamiarni:

tam i u rekinów mogłabym siedzieć dłuuuuuugo.

a inne zwierzęta? proszę bardzo!

losem ryb nie za bardzo potrafię się przejąć, a tym na obrazku powyżej zoo raczej nie służy. i misiom. i pingwinom. i panterom...

Zakupy

2011-10-02T07:22:00.000+02:00

Ja: Muszę Ci kupić jakieś spodnie.
K: Bo inne się wyciągnęły?
J: Nie, wyrosłeś z nich.
K: Z tych wyrosłem?
J: Nie, te są bardzo dobre. I kupiłabym Ci jeszcze dwie pary.
K: Kupiłaś park? Jakiś? By?

a jeśli już przy zakupach jesteśmy, to proponuję coś z sensem: Sklep Przyjaciół PAH

Szczęśliwy los!

2011-09-29T11:32:00.000+02:00

tak, tak, to my! to my mamy ten los! to my nie wygraliśmy 28 baniek! ani nawet 50! ani 56! to szczęśliwie my będziemy rozwijać swą duchowość, stając się bogatymi wewnętrznie, zamiast zaprzątać sobie głowę, na co wydać odsetki. to nas nadal cieszyć będą drobne przyjemności codzienne (jaka piękna żółta kupa!) a darowana nam będzie obawa, że nas napadną i okradną. ufff! co za szczęście!

Ps. (niby tylko postscriptum, ale za to jakie!) wiemy, że nie tylko my mamy powody do radości. Asi gratulujemy pomyślnej obrony! (my, bo Kubuś zapewne się dołącza, a Franek... no cóż...) witamy w gronie wykształciuchów!

Wspomnienie wakacji

2011-09-28T20:09:00.000+02:00

a czemu by nie dziś? poza murami domu 10 stopni (DZIESIĘĆ!!), czyli o jakieś 12 mniej niż wczoraj!
wczoraj... wczoraj można było sobie wmówić, że oto nadszedł początek lata... Franio po raz pierwszy powędrował do piaskownicy i spędził tam 20 minut STOJĄC i analizując strukturę piasku. wczoraj... ach, wczoraj...
dzisiaj dotarło tu powietrze z samego bieguna. więc dla rozgrzewki lipiec:

Krajobraz zastany

2011-09-27T22:02:00.004+02:00

tak, wpinaczka z kolan to już nie problem!

sami zobaczcie:

stoi, gdzie tylko się da. przy fotelach i kanapie najczęściej, chętnie przy różnego rodzaju schodkach Kuby, przy pudełkach, przy kartonach, przy... no, co tam tylko znajdzie! hyc! i już stoi. tylko - głupolek słodki - jeszcze nie umie upadać. w tej dziedzinie jest taki raczej jak kłoda...

ale wracając do pudełek: przy pudełkach jest nie tylko zastany, ale nawet zaganiany! potrafi przejść sam przez cały pokój! postaram się to wkrótce uwiecznić, bo mam coraz więcej odwagi pozwalającej na przerwy w asystowaniu :-)

Good

2011-09-26T08:09:00.000+02:00

Ja: Franek, to nie jest good idea.
K: Franek, to nie jest glut endija!

dzieci uczą się przez powtarzanie. a języków ponoć najlepiej do piątego roku życia...

3 lata 2 miesiące

2011-09-23T21:06:00.000+02:00

z tej okazji pojechaliśmy sobie dzisiaj na duży rower:

nie wiem, dla kogo to większa przyjemność.
nie mogę się doczekać, kiedy będzie można zabrać Frania i jechać sobie gdzieś na dłużej, a nie na minuty.

Zapasy

2011-09-23T15:46:00.000+02:00

Jakby

2011-09-19T21:40:00.001+02:00

Kuba wkracza w świat pytań zaawansowanych.
pierwsze z cyklu filozoficznych padło dzisiaj i brzmiało:
mamo, pięć to jest dużo czy mało?

dominują jednak pytania o charakterze probabilistycznym, treści na przykład takiej:
Mamo, a jakby to masło było śliwkowe, to co?
Mamo, a jakby tam weszliśmy, to co?
Mamo, a jakby ty byłaś mniejsza, to co?
Mamo, a jakby ty nie usiadłaś, to co?
Mamo...

i tak po dniach spędzonych na odpowiadaniu dlaczego tak a nie inaczej, spędzam dni, wymyślając alternatywne scenariusze. jedyny problem z nimi polega na tym, że nie zawsze wiem, czego pytanie dotyczy:
- Mamo, a jakby ty do niego podeszłaś?
- To co?
- To co?
- ...

to "to co?" częściej chyba dźwięczy we mnie niż w nim, ale muszę znaleźć w sobie siłę, żeby zmierzyć się z tym wyzwaniem. bo jakby nie ja zmierzyła się, to kto??

Nuda

2011-09-19T21:27:00.000+02:00

Kubuś dzisiaj w nocy oznajmił: nudzi mi się...
no, mnie też się nudziło. nikt nie rzygał, nikt nawet nie wymiotował, kaszel jakiś taki niemrawy, nikt się nawet na dobre nie budził. leżałam tak sobie od czwartej i się nudziłam.

Urodziny Kubusia

2011-09-18T11:30:00.001+02:00

spokojnie, spokojnie... nie tak szybko... przecież nie TEGO Kubusia, tylko TAMTEGO Kubusia. Kubusia Drugiego. który dla niektórych jest Kubusiem Pierwszym. i tak ma być! dla Nich Tamten Kubuś jest Tym Kubusiem, a Ten Kubuś - Tamtym, a dla nas dokładnie odwrotnie. prosta sprawa!

Kubusiu! jesteś już prawdziwym przedszkolakiem, niezależnie od tego, czy rzeczywiście jesteś w przedszkolu czy też nie (ech, ta nadopiekuńcza mama... ;-)) z tej okazji życzymy Ci, żebyś się świetnie bawił i dogadywał z innymi Kubusiami i nie-Kubusiami, żebyś zyskiwał nowych przyjaciół i żebyś nadal się tak cudownie rozwijał! przesyłamy Ci buziaki i uściski!

a w ramach prezentu kilka baaaardzo zaległych wspólnych zdjęć:
z (prawie) wspólnej zabawy:

z rywalizacji brzuchowej (tu, niestety, wynik jest jednoznaczny... ;-) :

ze wspólnego baniek puszczania:

z na drzewo wchodzenia:

z upalnego kanapowania w cieniu:

z Kubusiową Ciocią / z Kubusiową Mamą

z zabaw z malowniczym hydrantem:

do zobaczenia! (za rok??)

Tuż przed...

2011-09-17T22:54:00.000+02:00

to jest Franio tuż przed tym...

...jak się porzygał...
że niby co? że powinnam napisać "zwymiotował"?? no... ten, kto tak twierdzi, nie widział, jak on się porzygał... zwymiotował nieco później. chlustająco. a wszystko zakończył efektownym pawiem...
a poza tym, jak ja mam odreagować takie sytuacje? nakrzyczeć na niego? przynajmniej napiszę, jak jest...

a tak wyglądał Kuba...

... dzień przed tym, jak się porzygał. powinnam zauważyć, że jakiś niewyraźny był, prawda?
no, ten to się dopiero porzygał... szczegółów Wam oszczędzę, przy nim już nie muszę odreagowywać.

opisywane zdarzenia miały miejsce przedwczoraj i wczoraj. dzisiaj jest znacznie lepiej, jedynie Kuba kaszle przez sen, a Franio za nic nie może spać. ale poza tym to luz...
(a ja już od dawna umiem zamieszczać posty z dzieckiem przy piersi;-)

Ci wspaniali mężczyźni w swoich...

2011-09-17T22:28:00.000+02:00

...szybkich pojazdach:

korzystając z pięknej pogody, puszczaliśmy dziś na łące różne obiekty latające:

no, fakt, niektórzy nie puszczali, tylko trzymali mocno...
a pozbawieni obiektu, niezmiernie się dziwili

a ja (jak zwykle!) dostałam kwiaty!

W dinoświecie

2011-09-12T23:03:00.001+02:00

wybraliśmy się wczoraj do Bałtowa. czas już był obejrzeć te potwory z bliska.

no całkiem takie, jak w Kubusiowej książce, tylko większe...
Kubuś oglądał z zaangażowaniem:

ale najwięcej czasu poświęcił odkryciom na własną rękę:

naprawdę spędził w tych kamieniach najwięcej czasu. szkoda było biletu kupować...
niewiele mniej czasu spędził tu:

rzucając piachem w... zwykłe kaczki (nie lepiej było iść do parku??)
i znów baaaaardzo dużo tu:

tu mógł spędzać czas do woli, jako że dla rodziców przewidziano cień i ławki.
a Franio? Franio też znalazł coś dla siebie:

za naszymi plecami jedna z większych atrakcji placu zabaw dla trzylatków: odkop sobie szkielet dinozaura. proste i pomysłowe. dzieciaki były szalenie zaangażowane.

czy warto jechać? moim zdaniem warto. dinozaury co prawda lepiej wyglądają na zdjęciach niż na łące, ale zajęcie na cały dzień się znajdzie. uwaga - atrakcji tradycyjnych (kulki, karuzele, zjeżdżalni itp.) jest więcej niż dinozaurów. ma to swoje plusy, ale warto wiedzieć. warto też wiedzieć, że ani oceanarium (czyli kino 3D) ani kino nie nadają się dla trzylatków. przynajmniej dla Kubusia. chyba by miał koszmary przez trzy noce. albo i dłużej. plac zabaw w postaci wielkiej piaskownicy jest świetny! do zwierzyńca nie doszliśmy. po stawie też nie pływaliśmy. było spokojnie i bez pośpiechu. a że dołączyli do nas Dziadkowie, było też beztrosko! poszliśmy nawet - my, rodzice - do kina! na 10 minut co prawda, ale zawsze! :-))

9 miesięcy

2011-09-09T08:31:00.017+02:00

ostatni miesiąc był baaaardzo bogaty w nowe umiejętności. ja nawet nazwałabym go przełomowym.
sprawność manualna Frania znacznie wzrosła, zaczął sięgać po nowe posiłki, no i przede wszystkim zaczął się przemieszczać niezależnie od matczynych rąk. toż to jest rewolucja!
zmądrzał też. na poniższych zdjęciach widać, jaką drogę przeszedł od konsumpcji czegokolwiek

do wyrafinowanego smaku czytelniczego:

a ulubiona aktywność? gra w golfa na trampolinie! polecamy!

Franio jest zazwyczaj pogodny, dobrze śpi w nocy, jak o to zadbam, śpi nawet do ósmej, jego rekord to 8:45. w kwestii spania poszedł nieco w ślady Kubusia: najlepiej zasypia w samochodzie. i w zależności od mojego planu dnia śpi 2 albo 3 razy w ciągu dnia. ostatnio akurat śpi lepiej, być może dlatego, że zrobiło się chłodniej, ale zdarza mu się też spać dwa razy po 40 minut...
Franio jest wpatrzony w Kubusia jak sroka w gnat i wybucha śmiechem, jak tylko Kuba zacznie go rozśmieszać. uwielbia też Tatę, któremu z wielkim entuzjazmem ściąga okulary. a, no i oczywiście uwielbia też Stefkę, na którą może się gapić bez końca, a najbardziej chciałby ją łapać za nogi. muszę to ująć na zdjęciu :-) mnie też chyba uwielbia. mam nadzieję, że nie tylko wtedy, kiedy jest głodny...
a propos głodny: Franio bardzo się wyrywa do nowego jedzenia, ale nie bardzo je konsumuje. czyli książkowo :-) choć od wczoraj pewne zmiany: zaczyna zjadać kaszkę na mleku jaglanym, dziś z entuzjazmem zjadł żółtko, winogrona oraz daktyla. uwielbia wszystkie owoce, ale ja mam pewne opory przed dawaniem mu śliwek. niesłusznie? oczywiście owoce muszą być w oryginalnej formie - jedzenie łyżeczką go nie fascynuje.
a kwestie statystyczne? 9500g i rozmiar 74. ale ile ma wzrostu (długości raczej), tego nie wiem.
teraz sobie pomyślałam, że jednak od dłuższego czasu można mówić o wzroście Frania: Franio UWIELBIA stać. żadne tam siedzenia, noszenia, przebywanie na kolanach dorosłych... stanie - to jest to!

no i zwykle dopisuje mu doskonały humor!

a teraz, dosłownie przed chwilą, PO RAZ PIERWSZY WSTAŁ!! podpierając się, oczywiście. z aparatem nie zdążyłam...

U Aleksa

2011-09-08T21:14:00.000+02:00

w tym tygodniu większość wolnego czasu spędzaliśmy u Aleksa, zatem należy się kilka zdjęć z tych wizyt. jakoś Aleksa nie ujęłam :-( ale tłumaczy mnie to, że duuuużo się działo:

a Franio w tym czasie...

było super, Kuba do dziś entuzjastycznie wspomina. żal tylko, że tak późno zaczęliśmy sezon basenowy...

Pidżama party

2011-09-07T21:31:00.001+02:00

nawet bogata wyobraźnia Taty i lektura licznych książek fantasy nie pomogą zgadnąć, co Franek wyczynia, zasypiając. liczbę obrotów z lewa na prawo i z powrotem szacuję na 40-130. w trakcie tego tańca zawsze na jednym boku ciągnie łyk mleka, a po co się obraca na drugi - tego nie wiem! poza tym tupie, piszczy, śmieje się i takie tam.
wczoraj, gdy już udało mu się zasnąć, obudził się z płaczem po mniej więcej dwóch godzinach i jak do niego poszłam, lekko się zdziwiłam, kiedy przekonałam się, że.. ma ściągnięty jeden rękaw piżamki! jak niespełna ośmiomiesięczne niemowlę tego dokonało, doprawdy nie wiem! to Kuba jest na etapie "samodzielność ponad wszystko"... ale fakt - Franio już próbuje go naśladować

na zdjęciach - poranne Piżmaki kadr po kadrze

Kuba czasem bawi się z Franiem, jednak częściej zabiera mu to, co Franio akurat wziął do ręki. (na powyższym zdjęciu akurat Kuba podaje Franiowi zabawkę)

Franio raczkuje

2011-09-05T22:57:00.000+02:00

tak, ten przełomowy moment już za nami. Franio ruszył na dobre 1 września, wcześniej wykonywał pojedyncze kroki, teraz powoli - acz konsekwentnie - zmierza do z góry upatrzonego celu. przed nim jedynie doskonalenie techniki :-)
jednocześnie definitywnie skończył się okres matczynej beztroski, kiedy mogłam coś ugotować, a najgorsze, co się mogło w tym czasie stać to wieeelka nuda skutkująca płaczem. teraz zdarzyć się mogą rzeczy naprawdę nieprzewidziane. no i te wszystkie drobne zabaweczki Kuby... co ja mam z nimi zrobić??

a w ramach ilustracji Franiowe jedzenie. bo nic tu o tym nie było, a Franio zaczyna przecież podgryzać coś innego niż mleko (mleka do tej pory też nie podgryzał, a teraz próbuje). z naciskiem na "zaczyna" i "podgryzać". najbogatszym jak dotąd pozamlecznym posiłkiem była dzisiejsza kolacja składająca się z Kubusiowego pseudomleka (jaglanego) z Kubusiową kaszką błyskawiczną (jaglaną). smakowało mu wielce. łyżeczką. no i przepada za owocami w oryginalnej formie. niestety nie dosyć, że odgryza wielkie kawały, to potrafi je trzymać w buzi jeszcze 40 minut... BLW to chyba nie dla nas...

i rzeczone BLW w naszym wydaniu :-)

W poszukiwaniu sensu

2011-09-05T12:55:00.002+02:00

- Debe debe!
- ...
- Debe debe! Mamo, mów tak: debe debe!
- Debe debe.
- Głośniej tak mów: debe debe!
- Debe debe!
- Ale głośniej tak mów: debe debe!!
- Debe debe!!
- Głośniej tak mów: debe debe!!!
więc ryczę na całe osiedle:
- Debe debe!!!
- Mamo dlaczego tak mówisz głośno: debe debe??
- ...

Pożegnanie

2011-09-03T17:42:00.001+02:00

w tym tygodniu pożegnaliśmy się z Babcią. tzn. ja pożegnałam się z Babcią, a Kuba - o ile w ogóle można mówić o jakimkolwiek pożegnaniu - z Prababcią. Franio z pewnością nie żegnał się wcale...
i tak od poniedziałku, 29 sierpnia, zdarza nam się rozmawiać o śmierci. to takie naturalne oswajanie tematu. dla Kubusia? nie, dla mnie. właśnie teraz przyszło mi powiedzieć: Tak, Franek też umrze.
no tak.
dla Kuby sprawy wyglądają nieco inaczej niż dla nas, dorosłych. otóż dowiedziałam się, że Babcia Zosia co prawda nie żyje, ale przecież chodzi...

zdjęcie z czasów małego Kuby.

(de)presja

2011-08-24T15:42:00.000+02:00

zwykle po powrocie skądś dopada mnie depresja. czasem większa, czasem mniejsza. tym razem większa.
poszłam na zakupy i mi przeszło

3 lata i 1 miesiąc

2011-08-23T18:03:00.000+02:00

ale to głupio brzmi, co? może lepiej: 37 miesięcy? tak mi się akurat przypomniało, więc piszę.

Kuba jest boski! i pogadać z nim można i pośpiewać, i opowieści o dinozaurach posłuchać. albo o flamingach, jak ma fantazję. i moje zupy jada z apetytem :-) oczywiście tylko w przedszkolu...

Wizyta

2011-08-20T21:44:00.000+02:00

co to?

Kuba twierdzi, że to wulkan.
a to tylko...

pojechaliśmy tam w doborowym towarzystwie, zwiedzić Centrum Bajki:

było trochę Koziołka Matołka, ale liczyliśmy na to, że będzie więcej:

za to była Calineczka:

i Cypisek:

można było zaglądać w różne zakamarki:

ale dla chłopców fajniejsza byłaby chyba dowolna sala zabaw z miejscem do przewalania. tu akurat - biblioteka w Centrum:

a, zapomniałabym! był też Kopciuszek i Książę :-)

ps. jakby ktoś pytał, czy warto: jeśli macie jechać z Warszawy, to lepiej wybierzcie się na plac zabaw... a jak skądinąd, to zależy :-)

Zamiast komentarza

2011-08-16T18:39:00.000+02:00

należy Wam się parę słów o tym, co nowego u Franka. mojej pamięci też się należy. ale te wakacje jakoś nie sprzyjają pisaniu. niestety.
na razie więc komentarz obrazkowy:

prześmieszny czas!

Kuba jeszcze śmieszniejszy werbalnie, ale kto by to spisywał...

7. miesiąc

2011-08-09T08:08:00.000+02:00

parę cudnych zdjęć od pani od rysunków

to z okazji 7. miesiąca życia Małego Człowieka.
niestety, brak mi sił, żeby cokolwiek o nim napisać. a szkoda... :-(

Rozwój

2011-08-03T15:11:00.000+02:00

od epoki dinozaurów...

do...

kto za nim nadąży?...

Bracia

2011-08-03T15:06:00.000+02:00

tu wyjątkowo jeden Brat

a dalej już obaj.
tu - oklepywanie

tu - upodabnianie

tu - ugłaskiwanie

tu - codzienna praca nad wizażem

tu - obśmiewanie efektów powyższej pracy

tu - pozowanie

tu - całowanie

tu - oglądanie min

i długo by tak jeszcze można...

Wkrótce ruszam...

2011-08-03T14:39:00.000+02:00

w razie czego, pojadę samochodem...

To chyba już koniec...

2011-08-03T14:34:00.000+02:00

nie, nie z blogiem. z urodzinami Kubusia. to już dość...

zwłaszcza prezentów :-)