W oceanarium

nieodmiennie zdumiewa mnie fakt, że oceanarium mnie zachwyca. mogłabym mieć do niego wstęp nielimitowany.

 zachwyca mnie też skupienie Kuby. zasiadł tam i trwał.

 płaszczka, przy której spędził wiele minut, zrewanżowała mu się dziesiątkami spektakli:

Franek w tym czasie krzyczał przerażony: Kuba, nie dotykaj ogonka!!
ale bardziej interesowała go technika (pan na zdjęciu nie jest zaprzyjaźniony, ale ma aparat)

no i ten plac zabaw...

już mogę tam wracać...

A w kwietniu...

biegiem...

 

pierwszy raz w życiu Kuby udało nam się wygenerować (i wysłać!) prawdziwą kartkę pocztową!

dobry czas!

Królowa życia i król / żółw

korzystając z tego, że Kuba poddawał się diagnozie SI, zaszaleliśmy z Frankiem. Kuba dołączył.

było mi dobrze w tym wydaniu. to widać?

Również w marcu

właśnie, również w marcu odwiedzili nas...

a nieco później w marcu...

mam nadzieję, że w kwietniu będzie podobnie :)