Lekcja

odbyliśmy dzisiaj bardzo miłą wizytę (za krótką, niestety) u Bartka i Aiko - mama tym razem pamiętała o wzięciu aparatu, ale oczywiście w ferworze działań zapomniała zrobić zdjęcia... tak więc goszczących nas gospodarzy tylko serdecznie pozdrawiamy (zamieszkujących poddasze kun nie!), ale dla czytelników to nie wszystko! przytomny Tata zarejestrował jedną z pierwszych poważnych lekcji życia, jakie dostał Kubuś...
oto na zdjęciu poniżej Kubuś i Kaja Mizuki - wielce atrakcyjna nowa koleżanka Kubusia. Kaja od razu zainteresowała się Kubusiem, chciała nawiązać z nim bliższy kontaktale on wpatzony był tylko w pudełko
do pewnego momentu oczywiście, bo jak tylko ogarnął wzrokiem całą postać...
Kaja wykorzystując cały swój wdzięk i posiadane atrybuty zaczepiała Kubusia w najlepsze
i kiedy był już o krok od zdobycia wymarzonego pudełeczka...
... Kaja odwróciła się z okrutnym śmiechem...
ech, te kobiety...

Giętkość

no tak, jedni są giętcy bardziej, inni mniej, a umysł mamy tak jakby sztywnieje... i tężeje... i zapomina mama opisać różne istotne zdarzenia z życia Kubusia. a takim niewątpliwie był fakt, iż Kubuś po raz pierwszy został z kimś... no, obcym nie (jeszcze czego!), ale - powiedzmy - niespokrewnionym. nie wiadomo, czy miał tego świadomość, bo grzecznie spał przez całe 1,5 godz., ale pomoc pani Danusi bardzo się przydała! jeszcze raz dziękujemy, pani Danusiu!! sednem tego zdarzenia było to, że mamy przy nim nie było, tak więc zdjęć dokumentujących nie posiadamy :-(
mamy za to zdjęcie z wizyty innej pani Danusi!mimo że Kubusia mało widać, to wprawne oko zauważy, że był całkiem zadowolony z tej wizyty. prawdę powiedziawszy, od tej wizyty sporo się zmieniło w życiu Kubusia. tuż po wizycie pani Danusi niewyspany Kubuś zasnął pięknie na spacerze i... obudził się po kwadransie (zamiast po 2 godzinach!). wytłumaczenia przychodzą mi do głowy dwa: albo czekał na Tatę (ale nie doczekał - usnął 0,5 godz. przed jego przyjazdem i zobaczyli się dopiero rano) albo kombinował... bo tego samego dnia zrobił... ruch do przodu! nie jest to jeszcze dobrze opanowana umiejętność, ale pierwsze koty za płoty!
powstaje tylko pytanie - co teraz kombinuje Kubuś? to pytanie powstaje, ponieważ od opisywanego piątku kompletnie zmieniło się zapotrzebowanie Kubusia na sen. w piątek nie spał popołudniu, w sobotę przed południem, dziś - mimo pobudki o 6:00 - pospał 50 minut po 10ej. może to chwilowe zawirowanie, może stała zmiana w jego rytmie - zobaczymy.

ponieważ Kubuś wzywa mnie właśnie głośnym piszczeniem, dziś jeszcze tylko kilka zdjęć:
poranna gimnastyka
marchewkowy posiłeknowe pozycje kąpielowe

Zdrowie

jakiś czas temu usiadłam tu, przy komputerze i miałam Wam napisać krótką tylko notkę, żebyście się o nas nie martwili, bo jesteśmy cali i zdrowi, ale... jakoś się nie udało. a od tego czasu trochę się zmieniło.
ale po kolei:

najpierw chciałam napisać o tym, że odkryciem jest dla mnie, kiedy małe dzieci są najszczęśliwsze. otóż najszczęśliwsze są wtedy, kiedy widzą naraz mamę i tatę. jest to ewidentne, widoczne gołym okiem i wspaniałe do obserwacji. nie, wspaniałe do współuczestniczenia! w sobotę Kubuś dał popis łóżkowy o poranku i było to weselsze niż najśmieszniejsza komedia, jaką kiedykolwiek widziałam. gadania, wyginania, śmiechy, miny... nie do opowiedzenia!
tym, co nie widzieli, dla pocieszenia kilka zdjęć:

niestety, taki pokaz miał miejsce ostatni raz właśnie w sobotę, jako że Tata wyjechał, zmuszając nas do radzenia sobie... pomimo doskonałego humoru, Kubuś aż tak wspaniałego pokazu samej mamie nie funduje...

na szczęście na ratunek przyjechali Dziadkowie, z którymi - jak widać poniżej - Kubuś czuje się wspaniale:niestety, tak szybko jak przyjechali, wyjechali, ponieważ Prababcia Kubusia poważnie się rozchorowała i trafiła do szpitala. tak więc my zdrowi i wszystko u nas w porządku, prosimy zaś o trzymanie kciuków za Prababcię!

Gdzie on jest??

na szczęście nie chodzi o zaginięcie Kubusia, tylko o styczeń. gdzie on się podział? czemu w tym roku tak szybko? przecież dopiero co zabieraliśmy się do ubierania choinki... u Was podobnie czy tylko tu czas tak przyspieszył?

miałam zaprezentować, co nowego nabyliśmy dla Kubusia, ale jakoś nie ma okazji, więc tylko opiszę. to super kompaktowy wózek, który pozwala przewozić na sobie fotelik samochodowy, co jest dużym ułatwieniem przy stale przybywającym na wadze Kubusiu. jest to tym samym trzeci wózek, jaki Kubuś posiadł... no, pierwszego może nie posiadł, jest pożyczony, ale dwa są całkiem jego!

co jeszcze z nowości? zamieniliśmy Kubusiowi łóżeczko z kołyską i teraz Kubuś sypia już w łóżeczku (przynajmniej teoretycznie, praktycznie sypia w łóżku...).
i co jeszcze? Kubusiowi sypnęły się włoski. śmiesznie wygląda, taki jeżyk. widać tylko z bliska, bo jest na razie bardzo jasnym blondynem.
i co jeszcze? Kubuś je już bardzo dużo kaszki. w południe spożywa obiadową porcję i już nie poprawia mleczkiem. lubi też marchewkę, za to odmawia przyjmowania jabłka, czego akurat nie uznajemy za wielką stratę.
i jeszcze dużo dużo różnych rzeczy, ale zanim Kubuś się obudzi po raz pierwszy w noc (ok. 22:00-22:30) spróbuję wkleić parę zdjęć:

na początek zagadka: do czego Kubuś tak się śmieje jak... do sera?
podpowiedź: do KOGO?
odpowiedź: tak, taki nastrój oczywiście ogarnia Kubusia na widok Taty. a jak jeszcze Tata zrobi jakąś minę albo coś powie, to już zupełne szaleństwo...

a tu Kubuś spożywa marchewkę:
mało widać marchewkowe wąsy, ale one tam są.

tu natomiast dowód na to, że Kubuś posiadł klucz do wszelkiej wiedzy:
poniżej atak Kubusia na Tatę:
i atak Taty na Kubusia:
oraz nagły atak maty na Kubusia... (szukajcie a znajdziecie)
a tak wyglądała dzisiejsza pobudka Kubusia z porannej drzemki (ok. 8:30 Kubuś śpi pół godziny)
i już całkiem obudzony

Nowości

Kubuś wyrasta ze wszystkiego w tempie błyskawicznym i nie mam tu na myśli tylko ubranek. wyrósł już prawie z "foczki"kąpielowej, wyrósł z maty podłogowej, z której ciągle schodzi, wyrósł z... a, to zresztą sami zobaczycie, co jeszcze nowego mu nabyliśmy.
a tymczasem amatorowi kąpieli nabyliśmy coś, co mu się oczywiście szalenie spodobało:
acha, no i dwie kolejne noce Kubuś sensownie przespał (nie to, żeby bez pobudki, bez przesady!) - trzymajcie kciuki za więcej!

1/2 roku

Kubuś kończy dziś pół roku! PÓŁ ROKU!
ładnie już się przekręca z brzuszka na plecy i z pleców na brzuszek, ładnie mówi "be!", ładnie je i pije z łyżeczki, ale najładniej budzi się w nocy. po wielokroć. z płaczem. dlatego dziś świętujemy od 6ej, bo już lepsze wczesne wstawanie niż Kubusiowy płacz ("płacz" - to jest delikatnie powiedziane...). ale jak już Kubuś wstanie, jest wspaniały! śmieje się, rozgląda, chwyta wszystko, reaguje na każdy dźwięk i koniecznie musi sprawdzić, co jest jego źródłem... zabawy z nim co niemiara!
a tu kilka wcieleń Kubusia: